Jûjî

çêl

/ˈt͡ʃeːl/

navdêr
  1. Guhartoyeke çêlek.

Mînak

  • Te çêl firot û te em bê şîr û mast hêlan.

Etîmolojî

Ji ermenî ցեղ (cʻeġ) ji ermeniya kevn ցելում (cʻelum) (çʿêlum: parve kirin, ji hev cuda kirin) ji proto-hindûewropî *sḱel- (dirandin, peritandin, ji hev vekirin), hevreha hîtîtî işkellay- (dirandin), rusî щель (şêli), σκάλλω (tevir kirin). Herwiha hevreha peyva քաղեմ (kʻaġem) (kʿałem) e ku serekaniya peyva kurmancî kêlan (erd rakirin) e.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

çêl — ferhenga kurmancî · Jûjî