1.rengdêr
(çîksayî, çîksahî) Binere: çîksayî
çîk
/ˈt͡ʃiːk/
2.navdêr
Xureke ku ji bilxur, pîvaz, sîr, salçe, xwê, rûnê zeytûn û herwiha goşt, pûng, meydenoz ve çêdibe. Ev xurek nayê pijandin bi destan ve tê hesilandin heta ku bilxur nerm be û bê xwarin.
- de
- Funke
- en
- dingus / doohickey / res
- nl
- vonk
- tr
- çiğ köfte / çakın / çıngı / hüküm
Mînak
Çîk li pantorê te ketiye, wê derxe.
Etîmolojî
Bi maneya xwarin: onomatopoetîk; dema xurek wek mîna hevîr tê hesilandin dengê çîkeçîk derdixe nav. Herwiha bide ber tirkî çiğ köfte (“kofteya xav”).