navdêr
pola, stîl, polat, mifriq
- de
- Stahl
- nl
- staal
- tr
- çelik
Etîmolojî
Ji tirkî çelik ji osmanî چلیك (çelik) ji çalık ji çalmak (lê dan, lê xistin, kutan, qutan) ku ji tirkî / osmanî ketiye hin zimanên Rojhilata Ewropayê jî: albanî çelik, makedonî че́лик (čélik), sirbo-xirwatî челик / čelik. Lê di piraniya zimanên tirkîkî de peyva esil-îranî polat li kar e.