Jûjî

çeng

/ˈt͡ʃɛnɡ/

navdêr
  1. Destên firindeyan (yên ku tên hejandin daku bifirrin).

    de
    Flügel / Achsel / Handinnenfläche / Läutwerk
    en
    wing / leg / limb / hand
    nl
    vleugel / lier
    tr
    kanat / apaz / avuç / çan

Mînak

  • çengek birinc bi minde

  • Hatî Cebraîl li ba emrê LetîfÇengekî axê ji wê qebra şerîfGirt û ba tesnîmê safî kir hevîr

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha farisî چنگ (çeng), herwiha hevrehên din yên kurdî çengil, çembil, çengal, çimbil.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

çeng — ferhenga kurmancî · Jûjî