Jûjî

çengal

navdêr
  1. Çetel, cureyekî kevçikeke du sê yar çar tilîye ji bo girtina xwarinêt req û nîreq bi kar tê.

    en
    fork / crampon
    tr
    çengel / kanca / gelberi

Mînak

  • Zad bi çengalê di xwar.

  • Meşşateyê husna ezelÇengalê zulfan tab-i daDa 'işq-i hil bit pêl-i-pêl

Etîmolojî

Belkî têkildariya xwe bi çeng re hebe

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

çengal — ferhenga kurmancî · Jûjî