Jûjî

çil

/ˈt͡ʃʰɘl/

1.rengdêr
  1. çilek, xwazok, xwestek, nefs kesa/ê tiştên xelkê ji xwe re dixwaze yan hêvî dike ku xelk ji yê xwe bidiyê (bi taybetî zarok dema zarokek din şirînahiyek hebe)

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

2.navdêr
  1. Hejmara 40.

    de
    Vierzig
    en
    forty
    nl
    veertig
    tr
    kırk
3.hejmar
  1. jimare 40 anku XL

    de
    vierzig
    en
    forty
    nl
    veertig
    tr
    kırk

Mînak

  • Ehda me webit tenê bibînimÇil zêrî biçim ji bo we bînim«Şêx go »tu here bibîn wişaqan

Etîmolojî

proto-hindûewropî: *kʷetwor-komt ("çil") :*proto-îranî:; avestayî: çathwarsata- ("çil"); pehlewî: çihal, çil ("çil"); farisî: çihil, çil ("çil") … ^(alfabeya arî); kurmancî: çil > çel ("çil"); soranî: çil ("çil"); zazakî: çewres ("çil")

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

çil — ferhenga kurmancî · Jûjî