çirkirin

/t͡ʃɘɾkɘˈɾɘn/

navdêr

Çûyina bi lotikan yan siwarbûn û ajotina lawirek bi lotikan, ku kesek birewe, bimeşe û di dema rewîna xwe de lotik bide yan jî li lawirekî siwarîyê siwarbe û wî lawirî bi lotikan bajo, biloqîne

Etîmolojî

Ji çir + kirin.