Jûjî

çiv

navdêr
  1. Tevgera ku kesek bi wê, xwe bilind davêjê di eynî demê da ji xwe li hewa dizivîrîne bû vî avayî dîsa xwe li ser lingan davêjê erdê.

    de
    Wegbiegung / Kehre / Arch / Bogen
    en
    wand / equivocation / skulduggery / periphrastic
    tr
    zikzag / büküm / büküntü / değnek

Mînak

  • Kurik çiv da xwe û hevalên xwe têr kenandin.

  • Belê, xwe wisa bilivîne, çivan bide xwe.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

çiv — ferhenga kurmancî · Jûjî