Jûjî

êş

/eːʃ/

navdêrmêzaPirjimar: êş
  1. jan, azar, ezyet, ezab, şkence, tazîb, nexweşî, kul, derd, elem, nesaxî

    de
    Schmerz
    en
    pain
    nl
    pijn
    tr
    ağrı

Mînak

  • Ah-i eyyamên wisalê weko xweş borîn û çûnEw şeraba 'êş û noşê ma li pêşber min serab

  • Ez çûm êş.

Etîmolojî

Hevreha [skrîpt hewce ye] (ext, “pîs, kirêt, nexweş”) ya pehlewî û 𐬀𐬑𐬙𐬌 (extî, “bijan”) ya avestayî, hemû ji proto-hindûewropî. Wek ախտ (axt, “êş, nexweşî”) ketiye ermenî jî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.