Jûjî

êl

navdêr
  1. Yeketiya komek babik û binemalên mirovên hev yên di bin serokatiya axayekî de.

    de
    Stamm / Sippe
    en
    the whole caboodle / tribe / clan / sept
    nl
    stam / clan
    tr
    aşiret / güruh / kabile / klan

Etîmolojî

Ji tirkî yan ji azerî el (“xelk”), bi tirkiya kevn [skrîpt hewce ye] (él, “war, welat, hoz, eşîr”), hevreha tirkiya niha il (“wîlayet, parêzgeh”). Wek ايل (îl) ketiye farisî jî. Ji aliyê etîmolojî ve ne têkilî aîle û ehl e ku ev herdu ji erebî ne.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

êl — ferhenga kurmancî · Jûjî