Jûjî

êtîmxane

/eːtiːmxɑːˈnɛ/

navdêr
  1. Xaniyê êtîm ango sêwî tê ve tên xwedîkirin.

    en
    creche / crèche / orphanage
    tr
    yetimhane

Mînak

  • Pîrka min -Şaka Ereb, tevî 2-3 kûlfeta, tevî zara bi zor-cefakî têne Aştarakê, diçine wê êtîmxanê.

Etîmolojî

Ji êtîm + -xane.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

êtîmxane — ferhenga kurmancî · Jûjî