Jûjî

êtûn

/ˈeː'tʰuːn/

navdêr
  1. argûn, agirdank, agirxane, ateşxane, tenûr

    de
    Ofen / Hochofen / Schmelzofen
    en
    furnace
    nl
    oven / ketel
    tr
    fırın / yüksek fırın / ocak / torak

Etîmolojî

Ji erebî اتون (ettûn) yan yekser ji aramî ܐܬܘܢܐ (ettûne: firin, agirgeh) ji akadî 𒌋𒈬 (etūnu, utūnu [U.MU]) sûmerî 𒌋𒈬 (udun). Di kurdî de bêhtir di zimanê nivîskî de peyda dibe, li herêma torê berê ji ber çêkirina kilsê ku pê hêtan spî bikin hêtûn dihatine çêkirin. Bi agirekî xwert kevir dişewitandin û kils jê çê dikirin.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

êtûn — ferhenga kurmancî · Jûjî