Jûjî

îbne

/iːbˈnɛ/

1.rengdêr
  1. qûnde, qûnder, qûnek, hîz, ulan, homo, qûnfiroş, zelamê yan kurrê evîndarî mêran û yê seksê bi wan re dike. Tora heqaret seba hevzayendîyen tê gotin

2.navdêr
  1. qûnde, qûnder, qûnek, hîz, qûnfiroş, zelamê yan kurrê evîndarî mêran û yê seksê bi wan re dike. Wek heqaret ji hevzayendiyên re tê gotin.

    en
    gay
    tr
    ibne / ulan

Etîmolojî

Ji tirkî ibne (qûnder) ji erebî ابن (ibn: kurr, lawik - binere ibn) + -e (nîşana mêkirinê)

Peyvên girêdayî

Girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

îbne — ferhenga kurmancî · Jûjî