Jûjî
KurmancîTürkçeEnglishDeutschNederlands
Daxe

îfet

navdêr

  1. namûs, heysiyet

    en
    chastity / virtue / virtuous
    tr
    iffet / sililik

Etîmolojî

Ji erebî عِفَّة (ʕiffa)

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

îfet — ferhenga kurmancî · Jûjî