Jûjî

îman

navdêr
  1. bawerî, êqîn, dîn

    de
    Glaube
    en
    faith
    nl
    geloof
    tr
    itikat / iman

Mînak

  • Ya Reb, îmanê dixwazin em mudamJêrê alaya Muhemmed wesselam

Etîmolojî

Ji erebî إِيمَان (ʔīmān), hevreha aramî ܗܝܡܢܘܬܐ (heymûna), hemû îbranî אמונה (êmûna) ji rehê אמן ('-m-n-: qayim bûn / kirin).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

îman — ferhenga kurmancî · Jûjî