Jûjî

îmtîhan

/iːmtiːˈħɑːn/

navdêr
  1. ezmûn, test, ceribandin, saxtî, prove, taqî, cêrribandin, kirina tiştekê/î daku bêt zanîn ka dê biserketî be yan na

    de
    Prüfung / Test / Überprüfung / Erprobung
    en
    examination
    nl
    tentamen / toets / proefwerk / examen
    tr
    sınav / imtihan

Mînak

  • Mamoste îmtîhan bi şagirtan kir.

Etîmolojî

Ji erebî اِمْتِحَان (imtiḥān) ji rehê م ح ن (m-ḥ-n)

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

îmtîhan — ferhenga kurmancî · Jûjî