Jûjî

înan

/iːˈnɑːn/

lêker
  1. (devkî) anîn; tiştek yan kesek ji derek dûrtir gihandin derek nêzîktir; di gel kesekê/î yan tiştekê/î hatin; bi kesekê/î yan tiştekê/î re hatin

    de
    Casus obliquus Plural des Substantivs în
    en
    alternative form of anîn
    nl
    brengen / bijeenbrengen / meebrengen / meenemen
    tr
    getirmek / celp etmek

Mînak

  • Ji kerema xwe, bo min perdaqek avê bîne.

  • Hevalên xwe jî li gel xwe bînin.

Etîmolojî

Ji navgira anîn (-în-) çêbûye, peyvek arî anku îranî ya ku herwiha serekaniya hênan ya soranî, ardene ya zazakî, averden ya farisî, biyarden ya mezenderanî. Bi pehlewî âwurden bû, bi avesta âberten, bi soranî û kurmancî -awr- ji -an-ê diguhere, bi zazakî wek -ar- dimîne.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

înan — ferhenga kurmancî · Jûjî