Jûjî

îpotek

navdêr
  1. barimte, mişkane, rehîn, milkê ku mirov dike kefîlê deynekî daku eger deyndar nikare wî deynî bi pare bide, hingê ew milk bêt firotin daku ew deyn bêt edakirin

    de
    Grundpfand / Hypothek
    en
    mortgage
    nl
    hypotheek
    tr
    ipotek

Etîmolojî

Ji fransî [Peyv?] hypothèque ji latînî hypotheca

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

îpotek — ferhenga kurmancî · Jûjî