navdêr
hingavtin, lêketin
- en
- hit
- tr
- isabet / yerindelik
Etîmolojî
Ji erebî إصابة (ʔiṣāba) (iśabeᵗ) ku ji bilî kurdî herwiha ketiye farisî û tirkî jî. Ji eynî rehî: musîbet, teswîb.
hingavtin, lêketin
Ji erebî إصابة (ʔiṣāba) (iśabeᵗ) ku ji bilî kurdî herwiha ketiye farisî û tirkî jî. Ji eynî rehî: musîbet, teswîb.