Jûjî

şûm

rengdêr
  1. Kesê di fêlbazîyê de biaqil, lixwe xuyî.

    en
    obstreperous / knave / nasty / naughty
    tr
    haylaz / kurnaz / şımarık / uğursuz

Etîmolojî

Ji erebî شؤم (şuim, “bêxêrî, bêoxirî”), hevreha شأم (şeim, “çep”). Ji heman rehî: şîmal.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şûm — ferhenga kurmancî · Jûjî