Jûjî

şûn

/ˈʃuːn/

navdêr
  1. cih, cî, dêlv

    de
    Schatten / Sitz / Stelle / Stellung
    en
    location / site / spouse / in the place of
    nl
    plaats / locatie
    tr
    iz / mekân / mevki / mevzi

Mînak

  • Ez nikarim biçim, tu li şûna min herre.

  • Kurrê wî şûna wî girtiye.

Etîmolojî

Ji proto-îranî *šáyanah, ji proto-hindûîranî *ćšáyanas, ji proto-hindûewropî *tḱey-m̥no-, ji reha *tḱey- (“çandin, man, jîn”). Hevreh bi şênî, soranî شوێن (şwên), kurdiya başûrî şün, hewramî شۊن (şün), avestayî 𐬱𐬀𐬌𐬌𐬀𐬥𐬀 (šaiiana, “cîh û war, cîhê manê”), yûnaniya mîkenî 𐀑𐀴𐀕𐀙 (ki-ti-me-na). Bide ber ermeniya kevn շէն (šēn) û siryaniya klasîk ܫܝܢܐ (šaynā), vamên îranî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şûn — ferhenga kurmancî · Jûjî