1.rengdêr
têrxwê, tiştê zêde xwê di nav de heye (bi taybetî xwarin)
- de
- salzig
- en
- salty
- nl
- zout
- tr
- tuzlu
şûr
/ˈʃuːɾ/
2.navdêrnêrza
Çekek devikdirêj e bi gelemperî hinekî tewandî anku çemandî ye (mirov bi dest xwe digirin û pê şerr dikin).
- de
- Schwert
- en
- sword
- nl
- zwaard
- tr
- kılıç
Mînak
Şûrê Xalid li pişta te ye, / Ji neha û heta sibê heft sed siwarê, / Kurda bi gerdanî li pişta te ye
Hatin, lê bi tang, top, şûr û dekên xwe ve hatin.
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî *ḱōro- ji *ḱō- (“sûn, hesûn, sûtin”), hevreha hesan, san, sûn, hesûn, sûtin yên kurdî, سان (san) ya farisî, अश्रि (áśri: devê kêr û amûrên weke wê) û शूल (śū'la: amûrên tûj) ya sanskrîtî, սուր (sur: şûr; tûj) û հեսան (hesan: hesan) yên ermenî, cōt (hesan) û catus (jîr) yên latînî.