Jûjî

şam

navdêr
  1. (tişta ku dişewite û ronahiyê dide) Binere: şemam

    de
    Kerze
    en
    candle / damascus / Damascus
    nl
    kaars
    tr
    mum

Mînak

  • Pesnê husna te dibêjim subh û şam. (anku sibe û êvarê)

  • Cerg û hinav ker-ker kirimPêçam di Şamê werkirimEbdal di sûka xurbetê

Etîmolojî

Têkildarî şev û -şem

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şam — ferhenga kurmancî · Jûjî