Jûjî

şecaet

navdêr
  1. egîdî, mêrxasî, qehremanî, pelewanî, wêrekî, bistehî, cesûrî, cesaret, netirsî, bêtirsî, zîrekî, aktîvî, fêrisî, çelengî

    en
    heroism
    tr
    şecaat

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şecaet — ferhenga kurmancî · Jûjî