Jûjî

şemî

/ʃɛˈmiː/

navdêrmêza
  1. ji rojên hefteyê ya piştî înê û berî yekşemê:

    de
    Samstag
    en
    Saturday
    nl
    zaterdag
    tr
    cumartesi

Mînak

  • roja şemiyê

  • şemiya bê, şemiya bêt, şemiya were

Etîmolojî

Herwiha şembî, hevreha soranî شهمه (şeme) û شهممه (şemme), farisî شنبه (şembê / şenbê), pehlewî şunbet, partî şembet... hemû ji aramî ܫܒܬܐ (şebita) ji îbranî שבת (şebbaṯ) ji akadî 𒊭𒉺𒌅 (šapattu, “roja nîva mehê”). Bi rêya cihûtiyê ev peyv wek navê roja karnekirin û paydozê maneya peyva "şemî" li piraniya zimanên dinyayê belav bûye: erebî السبت (es-sebt), ermenî շաբաթ (şabat'), romanî sâmbătă, rusî суббота (subbota), îtalî sabato, portugalî û spanî sábado, fransî samedi, yûnanî Σάββατο (sabbato), endonezyayî hari sabtu... Heman peyv derengtir bi forma xwe ya erebî wek sebt jî ketiye hinek devokê

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şemî — ferhenga kurmancî · Jûjî