Jûjî

şeq

navdêr
  1. navran, navbera herdu lingan

    de
    gabelung / Bein / Gabelung / Klaps
    en
    crotch / prong / fork / blow
    nl
    gaffel
    tr
    ağ / dokuma tezgahı / dokuma tarağı / sille

Mînak

  • Pêlava min şeq bûye.

  • ...ku şeqek di dîwarê şikeftê de vedibû.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *sek- (“birîn, ker kirin, şeq kirin, jê kirin - anku "şkeft" beşeke şeqkirî ya çiyayî ye”), hevrehên kurmancî şkestin û şkandin, soranî ئهشکهوت (eşkewt) (şkeft), شکان (şkan) (şkestin) û شکاندن (şkandin), zazakî eşkewt, farisî شکفت (şikeft) û شکافتن (şikaften, “şeq kirin, ker kirin”), latînî secare (“birîn”), slaviya kevn сѣщи (sêşti, “jê kirin, şeq kirin”), îngilîzî saw (“birrek, mişar”)...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.