Jûjî

şet

/ˈʃɛt/

1.rengdêr
  1. seqet, kêmendam, qop, qoz, xûz, şel, şeht, şetik

    de
    Bächlein

Mînak

  • Naçar-i ji hêşetê diçû dûrHemderd-i dibû digel şetê kûr

Peyvên girêdayî

Awayên din

2.navdêr
  1. beşek yan parçeyek ji lîstikek ango yariyek werzişî: Di maça futbolê de di şetê yekem de ti gol nehatin kirin. (Di 45 deqeyên pêşîn de ti gol nehatin kirin.)

    de
    Flüsschen / Zufluss

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?].

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şet — ferhenga kurmancî · Jûjî