Jûjî

şewatek

navdêr
  1. sotemenî, şewate, ardû, mazot, mehrukat, tiştên bo hilkirina agir pêwîst wek dar û êzing û benzîn û gaz û hwd

    de
    Brennstof / Brennstoff
    en
    fuel
    nl
    brandstof
    tr
    yakıt / yakacak / mahrukat / yakıcı

Etîmolojî

Ji şewat + -ek.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şewatek — ferhenga kurmancî · Jûjî