Jûjî

şewmî

navdêr
  1. bêyomî, şemetî, bedyomî, bêoxirî, bêqidoşî, şomî, bêpêûparî, bêwayikî, bêwatî, bûwumî, felekreşî, mûdîtî, peşkbireşî, serxuretî, pîreşî, şûmî, pîşkî, çiftî, pûşilî, bêmeymenetî

    tr
    uğursuzluk

Etîmolojî

Ji şewm + -î.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şewmî — ferhenga kurmancî · Jûjî