Jûjî

şkestî

rengdêr
  1. Tişta/ê ku hatiye şkandin, şkandî, hûr-hûrbûyî yan parçe-parçebûyî.

    de
    gebrochen / zerbrochen / kaputt / defekt
    en
    broken / refractive / fragmentary / shattered
    nl
    gebroken
    tr
    kırılmak / münkesir / şikeste / ezik

Mînak

  • Perdaq şkestî ye.

  • Destê min şkestî ye.

Etîmolojî

Ji şkestin.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

şkestî — ferhenga kurmancî · Jûjî