Jûjî

abid

/ɑːˈbɪd/

navdêrnêrza/mêzaPirjimar: abid
  1. Teqwa, dîndar, oldar, îbadetker.

    de
    Frommer / Asket
    en
    a pious or devout person; ascetic
    nl
    vrome / asceet
    tr
    abid

Etîmolojî

Ji erebî عَبِيد (ʕabīd, “ya/yê ku îbadet dike”) têkildarî îbadet.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.