Jûjî

afet

navdêr
  1. Bela, karesat, bobelat, asîw, gerûşe.

    de
    Katastrophe / Desaster
    en
    disasater / catastrophe / calamity / disaster
    nl
    debâcle / ondergang / verval / catastrofe
    tr
    afet / facia / afat

Mînak

  • Ji taqetê bîmar bûyîJi kuhneyê pur afetêJi kuhneyê lêv şorbûyî

Etîmolojî

Deyn ji erebî آفَة (ʔāfa).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

afet — ferhenga kurmancî · Jûjî