Jûjî

afiyet

/ɑːfiˈjɛt/

navdêr
  1. noşîcan, noş, xweşî, bo tendiristiyê xweş yan baş

    de
    Appetit / Eßlust
    en
    appetite
    nl
    eetlust / hongerigheid / graagte / trek
    tr
    afiyet / arzu / istek / iştah

Mînak

  • Afiyet be!

Etîmolojî

Ji erebî عَافِيَة (ʕāfiya).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

afiyet — ferhenga kurmancî · Jûjî