Jûjî

awêne

/ɑːweːˈnɛ/

navdêr
  1. Cama ku mirov xwe tê re dibîne.

    de
    klar / Spiegel / Speigel
    en
    mirror
    nl
    speigel / spiegel
    tr
    ayna

Mînak

  • Ji ser qenepê rabûm, derbasî lavaboyê bûm, dest û serçavên xwe şuştin. Serê xwe bilind kir, min li awêneyê nihêrî.

  • Çûm ber awêneyê, min li rûyê xwe nihêrî, lê min sûretê di awêneyê de nasnekir; tiştekî ecêb î xofdar bû.

Etîmolojî

Hevreha din ya kurmancî eyne, soranî ئاوێنه (awêne), farisî آیینه (ayîne/ayînê), farisiya navîn *adênek, avestayî evi-deyenek ji evi- (pê, bi) + dey-, dî- (dîtin), hemû ji zimanên îranî. Wek ayna ketiye tirkî. Ji eynî rehî: wêne.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.