navdêr
newa, beste, melodî, ritm, selîqe, şêwe û dengê muzîkê yan stranê
- de
- Ton / Melodie / Weise / Arie
- en
- melody / tune / air / aria
- nl
- melodie / deun / deuntje / wijsje
- tr
- avaz / beste / arya / ezgi
Mînak
Ji şuhret pê hisîn 'amîBi deng û bang û awazêDibêjit nexmeya sazê
Etîmolojî
Ji farisî آواز (avaz), ji farisiya navîn [skrîpt hewce ye] (awaz) taliyê ji proto-hindûewropî *wōkʷs (“deng, gotin”). Hevreha bang, deng, wêje, bêje yên kurmancî.