Jûjî

bêçaretî

navdêr
  1. neçarî, mecbûrî, bêgavî, bêîmkanî, neçarbûn, tinebûna hel û çareyan

    de
    Armut / Ausweglosigkeit / Mittellosigkeit / flau
    en
    necessity / remedilessness
    tr
    biçarelik / umarsızlık / aciz

Mînak

  • Xizan ji bêçaretiyê parsekiyê dikin.

Etîmolojî

Ji bêçare + -tî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêçaretî — ferhenga kurmancî · Jûjî