Jûjî

bêşib

/beːˈʃɘb/

rengdêr
  1. Kes an tiştê ku heval û mînakê wî tune ye; wekî wî tune ye.

    de
    einzigartig
    en
    unique
    tr
    benzersiz

Mînak

  • Ev kevir bêşib e, wekî wî li cihê din tune ye.

  • Ew şano bêşib e di cîhanê de.

Etîmolojî

Ji bê- + şib.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêşib — ferhenga kurmancî · Jûjî