Jûjî

bêewletî

/beːɛwlɛˈtiː/

navdêr
  1. bêewleyî, bêamînî, bêtemînat, bêgarantî, bêewlehî, ne ewledar

    de
    unsicher
    en
    discredit / distrust / trustless
    tr
    emniyetsizlik / itimatsızlık / garantisiz

Etîmolojî

bê- +ewle +-tî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.