Jûjî

bêgavî

/beːɡɑːˈviː/

navdêr
  1. neçarî, mecbûrî, bêçaretî, bmecbûriyet, bêîmkanî, bêgavbûn, neçarbûn, tinebûna hel û çareyan

    de
    Notwendigkeit / Hilflosigkeit
    en
    necessity / need / requisite / derigueur
    nl
    nood / noodzaak
    tr
    zorunluk / mecburiyet / çaresizlik / zorunlu

Mînak

  • Xizan ji bêgaviyê parsekiyê dikin.

Etîmolojî

Ji bêgav + -î

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêgavî — ferhenga kurmancî · Jûjî