bêgepik

/beːɡɛˈpɘk/

navdêr

bêberkurk, bêgeprûg, bêhêrik, bêberçêlk, bêbertûrk, bêperçîçeq, bêdengik, bêpelqeçîçk, bêpezîzank, bêkarzîdank, bêçîldank, bêgulpik
tr
kursaksız

Etîmolojî

bê- +gep +-ik