Jûjî

bêhal

rengdêr
  1. kesa/ê ku di rewşek xirab de ye, kesa/ê ku halê wê / wî ne xweş e, bêçare, bêzar, nesax, nexweş, tengezar, aciz, kerixî, westiyayî, betilî, herişî, bêzever, bêtaqet, bêmecal, bêşiyan, bêhêz, bêqewet, qels, lawaz, zeîf

    de
    müde / erschöpft / flau / abgewirtschaftet
    en
    weak / languid / exhausted / sluggish
    nl
    vermoeid
    tr
    bitkin / dermansız / bitap / halsiz

Etîmolojî

Ji bê- + hal.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêhal — ferhenga kurmancî · Jûjî