navdêrmêzaPirjimar: bêhn
Tişta/ê ku mirov bi poz anku difinê pê dihese.
- de
- Geruch / Atmen / Atmung / Augenblick
- en
- smell, odour
- nl
- geur / reuk / stank / ademhaling
- tr
- koku / nefes / an / dakika
Mînak
Em vegerin ser nîrê zêrîn Zankoya Zaxo û çima min bêhna serxwebûna jê kiriye?
Bîsteke li hêvîya dostê xwe ma ku bêhna wî were ber wî, û dûvre pirsiyara ku ji bo wê hatibû bi dev kir
Etîmolojî
Ji proto-îranî *beud-² (“bêhn kirin”), hevreha avestayî bus- (bêhn kirin), farisiya navîn boy-, parsî buy-, farisî û zazakî boye, soranî bon, osetî bud. Herwiha bûstan ji heman rehî ye.