Jûjî

bêje

/beːˈʒɛ/

navdêr
  1. Çend herfên ku bi hev re tên nivîsîn û maneyekê didin.

    de
    Wort
    en
    word
    nl
    woord
    tr
    sözcük / kelime

Mînak

  • Bi tîpan kît û bi kîtan bêje bi hev dikevin. Pirîcar bêje an kesekî an tiştekî dinimîne.

Etîmolojî

Ji aliyê zimannasê kurd Celadet Alî Bedirxan ve hatiyê çêkirin ji -bêj- (forma dema niha ji lêkera gotin) + -e. Bide ber farisî واژه (vaje, “kelîme”).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêje — ferhenga kurmancî · Jûjî