Jûjî

bêjing

/beːˈʒɪŋɡ/

navdêrmêza
  1. Amaneke kunkunî ye û dexlûdan lê tê kirin daku ji qirşûqalan bêt paqijkirin.

    de
    Sieb
    en
    sieve
    nl
    zeef
    tr
    süzgeç / kalbur / elek

Mînak

  • Birinc li bêjingê kirin.

Etîmolojî

Ji bêtin, proto-hindûewropî *ṷeik- (“bijartin, ji hev cuda kirin”), proto-îranî *vêk- , avestayî veêk- (bijartin), pehlewî wêxten (bijartin - rehê dema niha -wêz-), farisî بیختن (bîxten, “bijartin - rehê dema niha -bîz-”), soranî بێژنگ (bêjing), بێژان (bêjan), بێژین (bêjîn), بێژتن (bêjtin) (rehê dema niha -bêj-), hewramî wêçine. Yan jî belkî hevreha peyva avêtin (rehê dema niha -avêj-).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.