Jûjî

bêkelkî

/beːkɛlˈkiː/

navdêr
  1. bêkêrî, bêwecî, bêxêrî, bêmifayî, bêsûdeyî, bêfeydeyî, bêkêrbûn, bikêrnehatin, rewşa bêkelkbûnê

    en
    vanity
    tr
    faydasızlık / yararsızlık

Etîmolojî

Ji bêkelk + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.