Jûjî

bêkes

/beːˈkɛs/

rengdêr
  1. kesa/ê ku ti kesûkar yan heval yan alîkar nînin, bêxwedî, sêwî, êtîm, bêxwedan, bêxudan, bêdost, bêheval

    de
    alleinstehend / einsam / ohne Freunde / Vollwaise
    en
    lone / orphan
    nl
    eenzaam / verlaten
    tr
    bahtsız / bedbaht / garip / kimsesiz

Etîmolojî

Ji bê- + kes.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.