bêqanûnî

/beːqɑːnuːˈniː/

navdêr

bêdadî, bêedaletî, bêzagonî, bêyasayî, kar û kiryarên dijî qanûnê
tr
kanunsuzluk / yasasızlık

Etîmolojî

Ji bêqanûn + -î yan bê- + qanûnî