Jûjî

bêr

/ˈbeːɾ/

navdêrmêza
  1. Darê devekî madenî bi serikê wî ve ku mirov pê bi destan zeviyan dikole.

    de
    Schaufel / Schüppe / Melken
    en
    shovel
    nl
    schop / schep
    tr
    kürek, pala

Mînak

  • (...) bi bêr û mer û tevir û paçan cenazê kurmîbûyî ji kûlê derdixistin (...)

  • Bêrîvan pez li bêrê didoşin.

Etîmolojî

Ji proto-îranî *bedre-, ji proto-hindûewropî *bʰedʰ- (“kolandin, kolan”), hevreha avestayî veder, farisiya kevn veser, farisiya navîn bîr, belûçî berd, farisî بیل (bîl) û بال, soranî بێڵ (bêll, “bêl”) û بێرک (bêrik). Peyva ermenî beh ji zimanekî îranî hatiye deynkirin.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.