bêwecî

navdêr

bêkêrî, bêxêrî, bêmifayî, bêsûdeyî, bêkelkî, bêfeydeyî, bêwecbûn
en
uselessness / vanity / barrenness / childlessness
tr
faydasızlık / yararsızlık / çoraklık

Etîmolojî

Ji bêwec + -î