bî

/ˈbiː/

1.rengdêr

jina ku mêrê wê miriye: bîjin jinebî
de
Witwe / Witwer
en
widow / widower
nl
weduwe / weduwnaar
tr
dul

Etîmolojî

Proto-hindûewropî: *weidh- ("cuda kirin") > *widh-evā- ("bî, bîjin") :*Proto-hindûaryanî:; Avestayî: vithava- ("bî, bîjin"); Farisiya navîn: vēvak vêpak- ("bî, bîjin"); Farisî: bēve ("bî, bîjin"); Kurmancî: bī ("bî, bîjin") ...; Kurdiya başûrî: bîve ("bî, bîjin"); Soranî: bêwe ("bî, bîjin"); Zazakî: viya ("bî, bîjin")

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

2.navdêrmêza

Darek e ku li nêzîk avan şîn dibe belg zirav û fêqiyê wê zer e
de
Weide / Weidenbaum
en
willow
nl
wilg
tr
söğüt
kavak
de
Pappel
en
poplar
nl
populier

Mînak

işqa mecaz tu terkeEv sormecafî pey bîTu yarê wiha der ke

Etîmolojî

Hevreha soranî بی (bî), farisî بید (bîd), kundal şahî ڤێ, hewramî ۋیکۆڵ, zazakî viyale, osetî уедагӕ (wedagæ), peştûyî وله (wala), ya farisî, pehlewî wyt /⁠wēd/... hemû ji proto-hindûewropî **wéh₁itis.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Girêdayî

Salix

Awayên din

3.lêker

forma bilanî ya lêkera bûn bo kesê duyem yê yekhejmar:

Mînak

Eger tu zengîn bî, tu dixwazî çi bikî?
Eger ew kurd bî.